Het speelde al een tijdje, een onverklaarbare roep. Niet zo sterk als de bergen van Peru, ook niet zo duidelijk als die van India. Een zachte roep, ook een roep om hulp.

Stilletjes had ik al hem bevestigd, maar heb ik nu officieel besloten dat ik ga. Ik geef gehoor aan de roep naar Japan, Mount Fuji, om daar de Krijger energie op te halen.

Zoals velen van jullie weten ben ik sinds enige tijd bezig de Oerstammen boven te halen, zodat hun krachten weer toegankelijk worden voor het collectief. Hier ben ik voor mijn reis naar India al mee begonnen, door het Friese collectief te helpen verankeren met hun wortels. Deze lijn heb ik verder gevolgd in Amsterdam, waar we vooral veel op de Draken-stam gewerkt hebben in relatie tot de Friezen en andere stammen. In deze avonden mochten we samen met de grootmoeders en -vaders velen terug begeleiden naar de oorsprong van hun familielijn. Als één zo’n lijn tot aan de wortel schoon is, trilt dat door naar alle uiteinden van de boom en hebben duizenden mensen daar weer profijt van.

Sinds kort mag ik nu vooroudersessies aanbieden. Dan komen vooral lijnen die verwond zijn en persoonlijke aandacht nodig hebben aan bod. En ben ik in feite alle Oerstammen hun oorsprong in kaart aan het brengen. Wat hun krachten, totemdieren en verhalen zijn. Vooral van mijn eigen vrouwenlijn was ik erg geschrokken. Zoveel werk had ik al bij anderen gedaan, maar mijn eigen lijn was nog pikzwart. Een lijn van misbruik, verslaving, onderdrukking en zwarte magie. Een maand geleden kreeg ik opeens mijn stammoeder te zien, ze was op leven naar dood, en haar/onze stam was overgenomen door duister. Met het prachtige team wat om me heen verzameld is, heb ik daar beweging in kunnen brengen, en werd langzaam de missie helder van onze vrouwenlijn. Met onze stem dimensies en lichtwerelden openen, wat ik eigenlijk in lezingen al deed.

Mijn moeder hield wel al van muziek, maar verder was die kracht niet gekomen. En ik weet nog goed hoe ik vier jaar geleden opeens weer kon fluiten en voorzichtig Icaros door mij heen begonnen te stromen. Deze lijn was een oude sjamanenlijn, afkomstig uit Zuid-Amerika. Geen wonder dat toen ik in Cuzco aankwam op de grond ging liggen en Pacha Mama zei: ‘jongen, waar was je toch al die tijd’. In de bergen van Peru begon ik met het helen van die lijn…

Maar nu is er weer een roep, een uitnodiging van een stam in nood. Ditmaal door de Aino, de oorspronkelijke bewoners Japan, die natuurlijk weer in het meest noordelijke (koude) deel wonen. Geen zomervakantie dus, weer een quest, weer een missie. Zondagochtend kwamen ze bij me, in mijn toen nog steenkoude kantoor, wat helemaal paste bij hun staat van zijn. Tranen rolden over mijn wangen. Deze stam wil gehoord worden, wil op de kaart komen om zijn kracht te delen. En ik, ik kan niks anders doen dan daar gehoor aan geven.

Daarom vlieg ik begin januari voor korte tijd naar Japan, misschien zelfs wel met een broeder die ook verbonden is met deze stam en krijger energie. Omdat de roep bijna niet gehoord kan worden door het veld van Europa zijn een aantal voorgangers niet gegaan, daarom ligt er ook niet al een pad klaar. Het heeft direct te maken met het belichamen van de Krijger in de materie.

De sterrenkracht komt naar Aarde, we dalen langzaam echt in!

In zachte kracht,
Jan Pieter