Dit keer besloten om niet teveel te gaan schrijven, wat nu ook gemakkelijker ging nu ik met broeder Willem samen was.

We konden natuurlijk ventileren, en door ons contact trad ik minder naar binnen, waardoor er minder verhaal ontstond.

Toch wil ik jullie een verhaal niet onthouden,
het verhaal van de ninja. *

Japan # 1 – De vergeten ninja lijn..

Multidimensionale reiservaringen

De roep was tegen alle verwachting in niet eerst naar Tokyo, Kyoto of Fuji, maar naar het nu ondergesneeuwde meest noordelijke eiland van Hokkaido. En loyaal zoals we beiden zijn naar ons intuïtie, volgden we die roep.

Japan is het land van de krijger, en dat voel je overal. Geen brute strijder zoals je zou verwachten, maar een hele zachte, subtiele en warme energie, nederig, beleefd en dienstbaar. Alles geordend en complete steden worden met veger en blik schoon gehouden. Maar op het noordelijke eiland van Hokkaido was de energie iets rauwer. Hier begon onze missie en lag er iets op ons te wachten wat invloed zou kunnen hebben op het gehele collectief.

Broeder Roland gaf een maand voor ons vertrek een workshop over de Japanse krijger, zonder te weten van onze plannen. Hij zoemde in op een periode zo’n 25.000 jaar geleden en zag dat er een grote oorlog was geweest, die grote gevolgen had voor onze aarde. Al eerder hadden we gezien dat de krijgers, de 11de straal, ons behoren te beschermen voor galactische invloed, maar dat ze sleutels misten om alles te kunnen waarnemen. Zo stuurden ze pioniers op pad om de sleutels te verzamelen bij de verschillende oerstammen, waarvan wij er één ontmoeten op een berg in Frankrijk. Deze krijger was vervloekt en zijn missie vergeten, maar door ons hulp kwam hij weer bij zinnen en mocht hij door een poort van de Kelten, wakers van die grond. Daar op de heilige grond ontving hij een magische staf, een sleutel die onderscheid brengt tussen licht en duister. En het was die sleutel die wij daar ontvingen, die we nu terug brachten waar die nodig was, het magische eiland van Hokkaido.

De stam die daar leeft is de Aino, een oorspronkelijke krijger stam vermengd met Mongoolse en Siberische wortels. In de kleurenkunde waar ik een kosmische orde uit tracht op te maken, is dit de krijger-hond stam (Siberische stam is hond, tevens de Kelten vallen onder hond). Meer info zie * kleurenkunde

Het was niet voor niks dat broeder Willem mee was, hij is waker van de hond en voor hem was dit eiland een thuishaven. Ik was slechts te gast. Dat werd ook zichtbaar toen we de tweede berg benaderden, Willem maakte contact met de Aino, die mij niet konden zien of waarnemen. Op vertrouwen in Willem lieten ze mij binnen, en mochten we een van hun heiligste plaatsen betreden. De stoom geizers op de top van de wat ik noem, de niet vergeten berg…


* de niet vergeten berg: Asahi-dake 旭岳 onderdeel van Daisetsuzan Volcanic Group 大雪山

Er waren twee bergen die we moesten betreden voor onze eerste missie. En het had alles te maken met die eerder beschreven oorlog van de opstellingen dag in Diemen. Op het moment van dageraad aan de voorgrond van die lang vergeten strijd, stond er een onzichtbare galactische bezetting klaar, om de lichamen van de krijgers over te nemen. De aandacht was zo gericht op elkaar, de witte tegen de zwarte krijgers, wat later doortrilde als de samoerai tegen de ninja’s. Maar dit alles was een afleiding gestuurd van bovenaf, om de krijgers van hun plek te lokken, zodat de aarde onbeschermd kwam, ten prooie aan een nog onzichtbare bezettende partij. In een flits van een seconde waren we onze bescherming kwijt en begonnen er nieuwe machtsstructuren te ontstaan. Dat wat wij inmiddels kennen als de dertien bloedlijnen, een aantal families die pacten hebben gesloten met buitenaardsen voor kennis, macht en zwarte magie. De oorsprong van wat we later kennen als de bezettende adel

Door deze twee bergen te bezoeken kon er iets in de kern geheeld worden, wat precies laat ik in het midden, maar een goede vriendin zag vooraf dat het twee grote stofzuigers waren die de aarde behoren schoon te houden. Dit kwam overeen met wat wij op de bergen waarnamen. Een groot verstopt putje, waar Willem toegang tot had om schoon te maken. En daar bij de stoomgeizer op de tweede berg stonden we vol ontzag, deze poort naar midden aarde ging open en het was net of het hele gebied vervolgens aanging. Toen we klaar waren en uitkeken over de vallei, herinnerde ik me deze plek. Het was het uitzicht wat ik had tijdens de meditatie en de opstelling bij Roland. Toen was ik een witte samoerai-achtige krijger die vanaf de berg toe keek naar wat er gebeurde.

De eerste stam die zo weer hersteld werd was de hond-krijger, en hoewel het leek alsof ik te gast was, bleek ik later ook ik een oorsprong hier te hebben. Maar van mijn stam was niks meer overgebleven. Slechts een mythe…

Dit werd zichtbaar toen de missie klaar was en we konden ontspannen. Willem ging skiën en ik trok me terug in meditatie, genieten van mijn laatste rustdagen. In dat stadje zag ik een groot gat in het collectief, waar ik bijna in verdween. Dit was de oorsprong plek van een stam waar ik ooit had geleefd, in kleuren-vorm was dit de maan-krijger. Ze lieten zich zien als krijgers van de nacht, ninja’s.

Ik zag dat ik een klein zwaard in mijn buik had en wist dat ik zelfmoord had gepleegd. De harakiri. Dit zwaard zat er nog steeds en stond symbool voor het niet op aarde willen zijn. Deze wou er ook niet meteen uit. Eerst moest ik voorouderlijk werk doen en de oorspronkelijke cellen reinigen van zelfdestructie en verkrachting. En ik mocht meer in contact treden met die vergeten stam van geschaduwde krijgers. Toen Willem weg was kon ik erin duiken en lieten ze me zien, hoe de laatste ninja stierf, en de lijn van de maan-krijger bij mij stopte…

Ik was leider en hoofd van de laatst overgebleven familie. De samoerai werd machtiger met hulp van wapens en buitenlands geld. Waarschijnlijk druppelde de macht van de bloedlijnen via de westerse wereld al binnen. We verzamelden al onze ninja krijgers in een laatste poging om dit te stoppen. Maar voor mij was deze quest extra moeilijk. Ik was verliefd op de dochter van de aangewezen keizer, en haar moeten vermoorden verscheurde mij diep van binnen.

Wat een kwartjes vielen er meteen al. In dit leven zette ik vaak mijn geliefde boven alles. En als die wegging stortte mijn leven altijd weer even in. Net of ik op haar leunde en niet zonder haar op aarde wou en kon zijn. Hier lag de oorsprong van dit patroon en deze pijn. Een zielendeel wat niet voor zichzelf en het belang van zijn familie kon kiezen. En alleen gelukkig was met een partner.

In dat leven lukte het me niet om ook haar te vermoorden, maar besloot ik een einde aan mijn eigen leven te maken. De lijn van krijgers eindigde daardoor bij mij, met alle gevolgen van dien. De dertien bloedlijnen konden via de keizer Japan overnemen en raakte zijn soevereiniteit kwijt, wat zo belangrijk is voor de krijger. Dit had voor mij als gevolg in het nu, dat ik een gewonde krijger was die vanuit gebrek aan zelfliefde niet het hogere belang kon dienen als er een vrouw in mijn leven was van wie ik echt hield. Wat eigenlijk de essentie is van de krijger, dienen van het hoogste goed. Maar met het herstellen van de hond-krijger was het zelfliefde-bewustzijn in de krijger hersteld, en kon ik in het nu anders doen. Met pijn in mijn hart koos ik anders, en vermoorde ik met zoveel liefde, zachtheid en respect de vrouw van wie ik zoveel hield. Als symbool voor zelf-liefde, hogere waarden en kiezen om op aarde te zijn. Nu pas kon ik het zwaard uit mijn buik halen, en heb ik een immense heling ontvangen op mijn innerlijke krijger. In feite kan ik ook nu pas een volwassen relatie aangaan omdat die begint bij jezelf, en als je eerst voor jezelf kiest en op aarde wilt zijn, kun je met iemand gelukkig zijn die ook in eerste instantie blij is met zichzelf.

De oorsprong werd geraakt van de strijd tussen hond en maan, eentje die we in vele lagen, tijden en dimensies hebben herhaald. Denk maar aan de oorlog tussen Germanen (maan) en Kelten (hond), Duitsland en Engeland. Dat was misschien zelfs wel de eerste confrontatie tussen licht en duister op aarde.

De laatste dag op Hokkaido ging ik op een individuele quest, twee uur lang wandelen naar een meer in de buurt. Onderweg vergezeld door kraaien, adelaars, hertjes en steenbokken kwam ik aan rond het middaguur voor een ceremonie. Dit meer werd de nieuwe krachtplek van de maan-krijger, die hun plek in het collectief zo weer konden innemen. Het koontje brandde dapper, omringt met ijzige stilte van de sneeuw. Adelaar zweefde hoog boven het water, dankbaar voor al wat leeft en voor deze prachtige eerste ervaring op Japan.


* De nieuw verkregen krachtplaats van de Ninja stam – Kanayama Lake かなやま湖
Dankbaar en vol goede moed bereiden we ons stilletjes voor op het tweede deel van onze reis. Mount Fuji…. Lees over twee weken het vervolg:

Japan #2 – Het zwaard van de samoerai…

In zachte kracht

Willem, (Bart) en Jan Pieter

Ps: Steeds meer ontdek ik wie ik ben. Ik zou dat willen vertalen als de storm. Storm is transparant van energie en kan gemakkelijk in vele rollen en energieën stappen om iets in het collectief te helen. Met als gevolg dat mensen iets in mij herkennen of een schaduw op mij richten terwijl ik alleen die rol speelde om iets te helpen transformeren. Dit al zorgde voor een lange zoektocht naar wie ik ben. De rollen die ik in mijn verhalen beschrijf, ben ik wel, of misschien gewoon niet. Voor mij maakt het niet uit want ik heb onderhand geleerd om zodra een verhaal zijn functie heeft vervuld deze weer los te laten. Mijn intentie van deze reis is dan ook een volwassen storm worden, en me niet meer laat verleiden om mezelf te verdedigen, als ik slechts een rol speelde en iets bovenhaalde. Zo kan ik nog meer in zachtheid op aarde te komen.

*kleurenkunde – stammen
In mijn ontdekkingsreis ben ik tot de conclusie gekomen dat er dertien oorspronkelijke kleuren genaamd oerkrachten zijn, twaalf met een in het midden, de bron. Hier is alles wat we kennen uit opgemaakt, en alle creaties en manifestaties zijn combinaties tussen deze dertien kleuren. Deze dertien kleuren zijn op verschillende plekken op aarde geland, en vormen wat ik noem; de dertien Oervolkeren. Elke Oervolk heeft weer een cirkel om zich heen met de dertien kleuren, wat op zijn beurt weer de Oerstammen vormen. Zo wordt elke kleur vertegenwoordigd en krijg je bepaalde combinaties. Later zijn deze volken en stammen weer gaan vermengen en is er een spectrum van kleuren en krachten ontstaan. Ik geloof dat het waardevol is te weten waar we vandaan komen, zodat de verhaal-lijnen hersteld worden. Vandaar dat ik alles in kaart probeer te brengen en vergeten verhalen boven tracht te halen. Dan worden ook de krachten weer geactiveerd, die wij nodig hebben in de laatste fase.