Nu ik langzaam begin in te dalen in mijn nieuwe huis, een huis waar naar voelen ook adel heeft gewoond, begin ik aan een nieuwe fase.
Er openen zich nieuwe velden, en zoals zo vaak, gaat dat gepaard met veel emoties die me daarvoor de toegang versperden tot deze lagen.

We openen langzaam de pijn, van de oude baron

Van oudsher waren het de koningen die het lot van het land droegen. Zij werden hierin gesteund door mensen met allerlei titels.
Ergens in het tijdsverloop is het misgegaan en konden zij van positie de pijn van het volk niet meer dragen, of kwamen via revoluties en vriendjespolitiek de verkeerde mensen op die posities terecht.

Wij kennen natuurlijk vooral de pijn het van het volk, woede tegen de machten, pijn van onderdrukking, slavernij etc. Maar nu krijg ik dit ook van een andere kant te zien en voelen. De sluiers die zijn ontstaan lossen langzaam op,
en de velden die in dit nieuwe huis hangen openen die lagen in mijn bewustzijn, en daarmee ook de ogen naar de oude macht.

Pijn van de vraag of je vrouw wel echt van je houdt of gaat het om mijn huis en afkomst? Kan ik dit veld nog wel dragen? Afzondering en eenzaamheid, afgesloten van natuur en de mensheid. Deze toenemende druk is wat deze oude laag van adel uiteindelijk heeft doen bezwijken.

En nu, nu is het tijd om ook die velden te zuiveren…

Wat ik leer vanuit deze ‘schijn’ positie is dat deze mensen ooit wel een functie hadden. Een functie met verantwoordelijkheid die ze konden vervullen vanuit hun verworven draagkracht. Maar ergens zijn ze zich gaan verheven,
waardoor de verbinding met het volk kwijtraakte.

Dat is waar ik nu doorheen ga en ik voel dat dit te maken heeft met het herstellen van de oorspronkelijke lijnen, de netwerken die we aanwakkeren met het Raadsvuur. Toch kwam deze nieuwe dimensie totaal onverwacht, maar precies op tijd. Het zal geen toeval zijn dat ik me in dit huis inschreef op 1 september, wat tevens de start van Nationaal Raadsvuur was.

Nu de uitdaging om deze posities weer in balans te brengen,
om hen van de oorspronkelijke familielijnen weer in te wijden.
Maar vooral vanuit een nederige nieuwe aarde perspectief, dit alles te doen gronden en verbinden met alle lagen van de samenleving en ook de natuur.

Het bureau staat, ik maak me klaar voor mijn ambt,

In liefde en dankbaarheid,
Jan Pieter